Fout

Mongolië heeft recent Turkije een opmerkelijk verzoek gedaan: het is op zoek naar 20.000 Turkse mannen die bereid zijn te huwen met Mongoolse vrouwen.

Het opmerkelijk verzoek komt van een land dat historisch gezien nog altijd steunt op de erfenis van Ghengis Khan en zijn imperium dat het grootste wereldrijk in de geschiedenis was. Toch is Mongolië momenteel met haar anderhalf miljoen vierkante kilometer aan grondgebied, maar slechts drie miljoen inwoners in problemen geraakt door een slinkende bevolking. Dat Mongolië mensen nodig heeft, is dus te begrijpen maar waarom specifiek uit Turkije?

Dit heeft alles te maken met de culturele band die beide volkeren met elkaar hebben. Turken en Mongolen zijn verre neven van elkaar en spreken zelfs een taal die enigszins op elkaar lijkt. Het Turks en Mongools zijn onderling te vergelijken zoals het Nederlands en Duits ook vergelijkbaar zijn. Het is niet direct verstaanbaar, maar toch zijn er veel overeenkomsten en kan het snel geleerd worden. De immense vlakten van Mongolië hebben tevens belangrijke historische monumenten, zowel voor de Turken als voor de Mongolen. Voor de Turken zijn dit vooral de Orhun-teksten, Göktürk Grafmonumenten en het feit dat de eerste Turken uit dat gebied kwamen. Door de Orhun-teksten en Göktürk Grafmonumenten is de eerste Turkse taal zelfs ontcijferd en bleek de Turkse taal minstens 3000 jaar oud te zijn. Ook het feit dat Ghengis Khan, de grote Mongoolse held, eigenlijk het kind van een Turkse nomadenmoeder en een Mongoolse vader was, alsmede het feit dat Ghengis daardoor de officiële schrijftaal van zijn imperium hield op het Turkse dialect Oeigoers en het merendeel van zijn leger bestond uit Turkse soldaten, speelden een rol bij de Turks-Mongoolse toenadering.

Andersom noemen Mongoolse staatshoofden Turkije steevast “hun derde buurland”, terwijl er ongeveer vijf landen tussen Turkije Mongolië zitten. Mongolië doelt dan ook vooral op de culturele, linguïstische en historische link die tussen beide volkeren is. Alhoewel Mongolië ingeklemd zit tussen China en Rusland, wil het met haar “derde buurland” Turkije de banden aanscherpen. Met de Centraalaziatische koers van Turkije hebben beide landen een gemeenschappelijk doel om de regio uit de handen van de Chinezen en Russen te houden, althans uit de invloedssfeer van die twee grootmachten. Hiermee maakt Turkije nogmaals haar ambitie waar om de nieuwe grootmacht van de 21ste eeuw te worden.