Fout
  • JFTP::login: Unable to login
  • JFTP::write: Unable to use passive mode

altDe wil om de eigen taal zo zuiver mogelijk te houden van buitenlandse invloeden is bij vele talen van toepassing, ook voor het Nederlands. Terwijl het overgrote deel van de bevolking zich er totaal van onbewust is en zich er niet voor interesseert, zijn er bewegingen om de zogenaamde globalisering, ook op het gebied van taal, tegen te gaan.

Wanneer men het heeft over het behoud van zoveel mogelijk eigen woorden in de taal, heeft men vaak een standaard, maar ook een onbenullig antwoord als ‘een taal is in beweging, je houdt het toch niet tegen’. Natuurlijk is alles in beweging, de wereld, de mensen, de taal en noem maar op. Maar dat wil niet zeggen dat alles zomaar aan het bewegen is. Sommige bewegingen hebben een sturing nodig, net zoals kinderen aan het bewegen zijn, maar dan wel met sturing van de ouders. Dat geldt ook bijvoorbeeld voor de besturing van een land. Je kunt niet zomaar alles zijn gang laten gaan. Hoe zou alles eruit zien als iedereen de vrije hand zou krijgen en alles zou worden toegestaan?

Een ander excuus is dat men dikwijls zegt dat de eigen woorden een andere lading hebben dan de leenwoorden en dat deze onvoldoende te zijn om hiermee te volstaan. Met andere woorden, men vindt de eigen taal ontoereikend. Laten we eens kijken of dat echt zo is.

We beginnen met het woord 'attentie'. Dit is een leenwoord uit het Frans: 'attention' en komt oorspronkelijk uit het Latijn: 'attentiō'. Het is afgeleid van 'attendere', wat gericht zijn op, zijn aandacht geven aan betekent. Het Nederlandse woord (in ieder geval Germaans) voor 'attentie' is 'aandacht, oplettendheid'. Een volgend woord is 'preventie'. Ook dit woord komt uit het Latijn. Het bestaande Nederlandse woord met dezelfde betekenis is 'het voorkómen'. Weer een ander leenwoord is 'attitude'. Deze is ontleed uit het Frans, 'attitude', en komt oorspronkelijk van het Italiaanse 'attitudine'. En deze komt op zijn beurt van het Latijnse 'actitudo'. Het gelijkwaardige Nederlandse woord is 'houding'.

Ons volgende voorbeeld is 'permissie' dat is overgenomen van het Franse 'permission' en indirect komt van het Latijnse 'permissiō'. Hiervoor in de plaats hebben we het Nederlandse 'toestemming'. Als laatst nemen we het woord 'acuut'. Deze is ontleed uit het Latijnse 'acūtus'. Hiervoor hebben we het woord 'dringend'. Zo kunnen we nog veel en veel meer voorbeelden geven.

We weten dat mensen over het algemeen rare gewoontes hebben. Op dit gebeid zien we hetzelfde verschijnsel. De wil onder de bevolking om zoveel mogelijk ‘moeilijke’ woorden te gebruiken en het vermoeden hiermee ‘slimmer’ over te komen, is erg groot. En dit doet men zonder nadenken, zonder te beseffen wat voor gevolgen dit heeft voor de eigen taal. Men ziet de leenwoorden vaak als een ‘verrijking’ maar vergeet dat dit op den duur ten koste gaat van de eigen woorden. De vraag is dan ‘hoe kun je het hebben over een verrijking wanneer je bijna geen eigen woorden meer over hebt?’

Voorstander van leenwoorden vinden dat alles misschien vervangbaar is. Gedeeltelijk hebben ze ook wel gelijk. Maar men moet niet vergeten dat het aantal leenwoorden in een taal wel de waarde ervan geeft.

Tegenwoordig zien we vooral woorden uit het Engels (het Engels bestaat eigenlijk zelf voor een groot deel uit oorspronkelijk Latijnse woorden) die opgenomen worden in de spreektaal door (meestal) jongeren. Klakkeloos taalgebruik zoals ‘whatever, what the fuck, oh my God’ en noem maar op. Er zijn zelfs mensen die bij een gesprek deels overgaan naar Engels, waarbij niet alleen woorden maar ook hele zinnen in het Engels zijn.

Zoals al gezegd, men heeft de vrije hand. De onderwijsinstellingen doen niets of te weinig om dit aan te pakken. Het lijkt wel of het wordt gezien als een normaal verschijnsel. Zij doen zelfs mee door Engelse namen te geven aan studies en Engels als voertaal te gebruiken, met name voor Master-klassen. Films worden met ondertiteling gegeven, waardoor de kijkers overspoeld raken door het Engels. In Duitsland worden bij films in het Engels geen ondertiteling gegeven maar worden omgezet naar het Duits.

Nederlandse zangers en zangeressen die mee willen doen in een grotere arena, zingen enkel in het Engels. En op de vraag waarom dat zo is krijgt men vaak het antwoord ‘maar Engels is een wereldtaal’. Betekent dit dat het Nederlands mag worden opgeheven? Hoeveel wordt er tegenwoordig nog geluisterd naar Nederlandse liedjes? Het wordt steeds en steeds minder. Wanneer de eigen taal onbelangrijk begint te worden, zal op den duur ook de eigen cultuur en geschiedenis in belang afnemen.

 

Reacties   

 
#1 Osman 28-09-2012 20:27
Klasse!

We kunnen net zo goed Engels praten.

Omdat tegen te gaan moet je Engelse woorden in een Nederlandse zin verbieden.
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen