Voor veel lezers zal het als een verrassing komen, maar niet alle Turken zijn "extreemnationalistische Grijze Wolven". Onder de Turkse gemeenschap is er ook een groep linkse sympathisanten. Onlangs kreeg ik van een anonieme bron een mailinglijst toegestuurd van bijna 70 namen die blijkbaar allemaal linkse activisten waren uit de Turkse gemeenschap. Het frappante was echter dat deze groep al snel een tweesplitsing vertoonde.

 

Eén groep bleek een gezonde sociaalliberalistische of centrumlinkse visie te hebben, terwijl er ook een harde kern van marxistisch-anarchistische extremisten was. De laatste groep was zo extreem dat het zelfs de eerdere groep bestempelde als “fascistische rare venten met waanideeën en complexen zoals een allochtonencomplex”. Het werd pas interessant toen enkele leden van de extremistische marxistisch-anarchistische hoek gegoogled werden. Meteen viel al op dat ze geconcentreerd waren in de regio Zaanstad en werkzaam waren bij diverse vakbonden.

 

Het bleken veelal mensen met een hoge positie te zijn, zo was de meest verbale agressieveling een bestuurder bij FNV Bondgenoten genaamd Murat Şekercan. Hij bleek op de kandidatenlijst van de Zaanse Politieke Vereniging ROSA te staan. Een kijk op de website van ROSA deed mijn blik al snel vallen op woorden zoals ‘Marx’, ‘Anarchistische’ en meer van dat soort termen die mij ertoe deden concluderen dat het ging om een linkse ideologie. Een linkse ideologie die naar mijn visie een extreemlinkse visie betreft. De andere meest aanwezige activist was Baki Torbacıoğlu van de Democratische Volks en Jongerenvereniging Zaanstad, actief op linkse websites zoals Socialisme.NU en lid van onder andere de Bewonerscommissie in Krommenie, ABVAKABO als vakbondsconsulent en Stichting Kardelen Hoorn in de hoedanigheid van voorzitter.

 

Dit extreme werd bevestigd toen ik de andere mailberichten van deze linkse groep onder ogen kreeg. De mailwisseling bleek al snel geëscaleerd te zijn waardoor de milde leden om de oren werden geslagen met berichten zoals “Ik heb niets tegen je als persoon, heb alleen moeite met je opvattingen over bepaalde maatschappelijke vraagstukken”, waarna de eerdergenoemde zin “jij bent een rare vent met allerlei waanideeën en complexen” werd gebruikt door Murat Şekercan. Baki Torbacıoğlu ging zelfs nog verder door te stellen dat “het bediscussiëren van Karl Marx en zijn theorie niet mogelijk is door de beperkte capaciteit en ook denkvermogen van je”. Het zou zelfs “niet één brug, maar 10 bruggen te ver zijn”. Baki sloot af met de sterk afgekeurde ‘if you are not with us, then you are against us’-denkmethode door te stellen dat het ter discussie stellen van Marx, “betekent dat die persoon het gedachtegoed van Türkeş en Hitler accepteert en een voorstander is van nazisme en fascisme.”

 

Volgens Baki is Marx discussiëren, dus niet eens verwerpen of bekritiseren, genoeg om als ‘vijand’ en/of ‘neonazi’ uitgemaakt te worden. Een gulden middenweg of neutrale houding blijkt dus niet te bestaan, aldus Baki. Deze ‘zwart-wit’-denkwijze zonder ruimte voor een grijs vlak komt veelal voor bij mensen met een tunnelvisie waardoor ze een eigen realiteit creëren die los staat van de wereldlijke samenleving. Deze marginale groep van extreemlinkse Turken in Nederland lijkt hiermee steeds verder te radicaliseren. Frappant genoeg wordt later duidelijk dat Murat Sekercan en Baki Torbacioglu mensen met een andere mening monddood willen maken in plaats van de inhoudelijke discussie voort te zetten.

 

Onder linkse extremisten wordt een inhoudelijke discussie gezien als verraad maar tegelijk wordt geweld verheerlijkt, dit is dan ook waarom veel terreurgroepen van linkse makelarij zijn: FARC, PKK, IRA, ETA en RAF zijn slechts enkele voorbeelden. Binnen die terroristische organisaties worden de mildere fracties ook altijd geliquideerd na een bloederige interne strijd. 

 

Een eventueel gevaar voor de als doelwit aangemerkte gematigde linksgeoriënteerde burgers van de eerdergenoemde mailinglijst, is dat de doorgeslagen extreemlinkse extremisten veelal hoge posities innemen binnen de Nederlandse samenleving, zoals de voorbeelden van Baki en Murat laten zien. Laten we derhalve hopen dat de vlam niet in de pijp slaat.