Het is altijd fijn vertoeven als ik weer eens in Nederland, graag loop ik dan rond in Rotterdam. Een wereldstad bij uitstek voor mij, de havens duiken op vanachter de horizon en dan weet ik weer dat er meer is dan slechts ons koud kikkerlandje. Dat internationale karakter spat er ook vanaf als je de winkels bezoekt in Rotterdam.
 
Oil&Vinegar is zo een winkel, gericht op de mediterrane keuken. Rustig sloof ik door de winkel en meteen veel me op dat, alhoewel er overal namen zoals Provencaals, Spaans, Italiaans, Grieks en zelfs Catalaans stonden, de borden erg leken op Turkse keramiekstukken. Ik pakte een kop op en zag de ondertekening ‘Nimet’. Wat googlewerk op mijn IPhone leerde dat ‘Nimet’ een vrouwennaam in Turkije is. Waarschijnlijk had zij dus al haar resultaten ondertekend met ‘Nimet’.
 
Toch wilde de verkoopster er niet aan, de potten waren ‘Mediterraans’ en niet iets anders. Ook de flyers in de winkel spraken over ‘Mélange de France’, ‘Provençaalse kruidenboter’, ‘Franse crêpes’, ‘Spaanse bakolie’ en ‘Wild Garlic’. Geen van de producten scheen uit Turkije te komen, terwijl Turkije toch echt aan de Mediterraanse kust ligt.
 
De producten die verkocht werden alsof ze ‘Spaanse tapas’, ‘Italiaanse kruiden’, ‘Griekse olijven’, ‘Franse hapjes’ en ‘Catalaanse etenswaren’ waren; komen in Turkije net zo vaak voor. Producten zoals feta, dolma en cacik (tzaziki) worden zelfs betwist door zowel Griekenland en Turkije. Beide landen leggen namelijk een claim op die etenswaren. Het is dus maar zeer de vraag of geitenkaas (feta) Grieks is, Turkije heeft er ook een claim op en iedereen die in Turkije is geweest kan het beamen. Vraag in Turkije naar ‘kaas’ en je krijgt feta. Het is daar zo normaal om feta als kaas te zien. Wil je Goudse kaas? Dan moet je echt specifiek vragen naar ‘gele, gerijpte kaas’ en zelfs dan kijken de meeste jou nog aan met een blik van: ‘Toe maar, jij wilt van die exotische kaas?’
 
Afijn, ook in Turkije is het doodnormaal om te ontbijten met olijfolie en kruiden. Je dipt een stuk brood in een schaal met olijfolie en kiest daarna één van de vele bakjes met kruiden uit om jouw brood vervolgens ook daarin te dippen. In de winkel Oil&Vingar werd dit beschreven als ‘Typisch Mediterraans’ maar dan dus zonder enige vermelding van Turkije. Waarschijnlijk vinden wij het toch weer eng als de Turkse cultuur zo dichtbij de Griekse, Italiaanse en Spaanse keuken blijkt te staan. Dan kunnen we Turkije namelijk nog maar moeilijk buitensluiten van Europa.
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen