Fout
  • JFTP::login: Unable to login
  • JFTP::write: Unable to use passive mode

alt

De 3e en 4e generatie Turken zeggen (ook niet altijd) dat hun moedertaal Turks is. Dit vermelden zij vaak ook op hun cv’s. Wanneer je in gesprek gaat met hen zie je dat dit gegeven niet helemaal waar is. Zij hebben er vaak moeite mee. Vooral als zij zelf aan het woord zijn, schiet hun woordenschat te kort en de zinnen lopen niet vloeiend. En wanneer ze er niet uitkomen, schakelen ze over op het Nederlands. Volgens het ERK niveau (Europees Referentie Kader) zou hun kennis rond de A2 zijn en zeker niet boven de B1 komen. Wat is het belang van de moedertaal en hoe komt het dat Turken met grote stappen achteruit zijn gegaan met de waarde die zij gaven aan hun moedertaal?

De 2e generatie Turken communiceren onderling bijna alleen maar in het Turks terwijl de 3e en 4e generatie in de meeste gevallen alleen nog maar met hun ouders Turks praat, en zelfs dit is vaak niet altijd waar. Veel ouders hebben ook de misvatting hieromtrent en denken onterecht dat het beter is voor hun kinderen om Nederlands met hen te praten. Zij onderschatten het belang van de moedertaal. Het is in het oog vallend dat soms één van de ouders nog niet zo lang geleden uit Turkije is gekomen en Nederlands probeert te praten met de kinderen. Als zij dit zouden doen om zelf de taal te leren zou ik het begrijpen. Maar zij doen het zodat hun kind later goed Nederlands zal spreken en een grotere kans maakt op het arbeidsmarkt.

We kunnen zeggen dat kennis van de moedertaal erbarmelijk en zorgwekkend is. Geef een stukje tekst aan een zestienjarige en je zult zien dat hij/zij veel tijd nodig heeft om te lezen, laat staan om het te begrijpen. Het enige wat zij van de moedertaal hebben meegekregen zijn de simpele woorden en zinnen in het dagelijkse taalgebruik in huis. Vaak kijken de genoemde jongeren mee naar de verschillende series op de Turkse zenders. Het kan niet ontkent worden dat deze een gunstig effect hebben op de vocabulaire van de jongeren. Echter, het ontbreekt hen aan de basiskennis. Wat zij er later bijleren, kunnen zij met moeite plaatsen in de reeds bestaande taalkennis van het Turks.

Het feit dat deze jongeren hun moedertaal slecht spreken heeft meerdere oorzaken. Één hiervan is dat de ouders van deze jongeren vaak laag onderwijs hebben genoten. Hun woordenschat en kennis van de grammatica is beperkt en dit geven zij door aan hun kinderen. Een ander oorzaak is dat deze jongeren vaak door hun ouders naar de moskee of andere instellingen worden gestuurd. Zij zien religie als een belangrijk onderdeel van de identiteit maar miskennen vaak de relevantie van de moedertaal op de identiteitsvorming. Ook het advies die zij de school van hun meekregen om ook thuis Nederlands te spreken nemen zij blindelings aan, omdat ze eenvoudigweg niet beter weten. Er zijn te weinig Turkse instanties in de buurt waar zij kunnen aankloppen voor raad of nemen hier de moeite niet voor.

Ten slotte speelt de stopzetting van onderwijs in de eigen taal basisscholen een belangrijke rol. En op de middelbare scholen wordt hier geen budget voor vrijgemaakt. De onwetende ouders vinden het kennelijk niet belangrijk dat hun kinderen Turkse lessen krijgen. Zij zijn meer gericht op de toekomst van hun kind op de arbeidsmarkt maar vergeten dat het kind ook een identiteit heeft. De identiteit van het kind zal er op den duur zorgen hoe hij in het leven in zijn schoenen staat, ongeacht zijn beroep of baan.

We komen tot de conclusie dat onvoldoende kennis van de moedertaal leidt tot onvoldoende kennis van de 2e of 3e taal dat er later bijgeleerd wordt. Hierbij komt nog eens de vraag in hoeverre je de taal dat je slecht spreekt kunt benoemen als je moedertaal. Moedertaal is feitelijk zeer belangrijk als basiskennis voor het kind. Als kind zijnde leer je veel sneller en kunt makkelijk na enkele jaar andere talen bijleren. Onbewust leveren ouders een belangrijke bijdrage aan de basisontwikkeling van de taal en hiermee de identiteitsvorming van hun kinderen.

 

Reacties   

 
#1 Burçin Kaygın 25-03-2013 08:53
Weer een leuke column. Ik herken veel punten.

Ik ben dan van de 3e generatie en heb, net als mijn neefjes en nichten, de gelegenheid gehad om Turkse (bij)les te krijgen op de basisschool. Mijn broertje weigerde de lessen te volgen, maar ook om met Turks bezig te zijn. Dat omvat alles zoals Turkse liedjes luisteren en series (mee)kijken, maar ook omgaan met Turkse jongeren. Met de Nederlandse taal heeft hij een toch een klein beetje moeite, wat ergens een bevestiging is op jouw stuk. Ik beheers zowel Turks als Nederlands beter. Alleen verklaar ik dit doordat ik met beide talen veel bezig ben. Engels komt daar ook nog bij. Taalliefde en voldoende inspanning om een taal te beheersen heeft ook een grote factor. Ik weet alleen niet hoe groot die factor is ten opzichte van wat je thuis krijgt. School, vrienden en hobbies hebben ook veel invloed iemands taalontwikkeling. Een lidmaatschap bij de bieb ook.

Er zit zeker een kern van waarheid in je tekst, omdat datgene wat je vanuit huis krijgt je basis is. Ik denk dus dat er meerde factoren meespelen en waardoor het niet altijd waar hoeft te zijn.

Keep posting. Je hebt hele interessante columns.
 
 
#2 Önder Kandemir 25-03-2013 14:06
@Tonyukuk: Ik herken dit probleem zeer goed. Maar ik zit dan met de volgende vraag: Wat zou je dan aan de ouders van de 4e generatie Turkse Nederlanders aanraden betreft opvoeding en aanleren van de Turkse moedertaal?
 
 
#3 Osman 25-03-2013 15:42
De Turkse Nederlandse advocaat, pleitte daarom ook voor Turks op basisscholen als er aanvraag voor was.
Hij kwam ook naar Pauw en Witteman; http://pauwenwitteman.vara.nl/Gast-detail.1575.0.html?tx_ttnews%5Btt_news%5D=29458&cHash=ee29c90c4dcbc67582305d778fcb748a
 
 
#4 Burçin Kaygın 25-03-2013 15:52
Önder Kandemir zei:
@Tonyukuk: Ik herken dit probleem zeer goed. Maar ik zit dan met de volgende vraag: Wat zou je dan aan de ouders van de 4e generatie Turkse Nederlanders aanraden betreft opvoeding en aanleren van de Turkse moedertaal?

Ik denk dat men zich eerst moet afvragen of de ouders van de 4e generatie wel belang hecht aan (het leren van) de Turkse taal.

Er zijn genoeg Nederlandse ouders die hun kinderen multitalig opvoeden. Waarom zouden Turkse ouders dat niet kunnen? Het vergt veel tijd en inspanning. De voorwaarde is wel dat dergelijke ouders het wel belangrijk vinden.
 
 
#5 Tonyukuk Ersoy 25-03-2013 16:24
Beste Burçin,

Allereerst zeer dank voor je woorden vol lof.

Taal moet niet als een afzonderlijk onderdeel gezien worden. Het is ook sterk verbonden met gevoel. Indien het gevoel voor de taal niet aanwezig is, zal er weinig animo zijn voor muziek, films en de sprekers van de taal.

De taal moet je lief zijn, je moet je thuis en veilig bij voelen. Het spreken van de taal moet zorgen voor tevredenheid en je moet het niet alleen zien, maar ook zien dat het een verrijking is.

Alles begint thuis met opvoeding. Dit moet met de tijd groeien, en niet afnemen, zoals het vaak wel gebeurt.
 
 
#6 Tonyukuk Ersoy 25-03-2013 16:29
Önder,

De Turkse ouders worden met de dag kapitalistischer. Het gaat hen om de financiële toekomst van hun kind. Ze zijn zich er niet bewust van wat ze hun kinderen aandoen.

De ouders moeten hieromtrent ingelicht worden. Vervolgens moeten ze de moeite nemen om te kijken naar wat zij kunnen doen voor hun kinderen. En vooral dit laatste geval is veelal teveel gevraagd.
 
 
#7 Burçin Kaygın 25-03-2013 17:31
Tonyukuk Ersoy zei:
Beste Burçin,

Allereerst zeer dank voor je woorden vol lof.

Taal moet niet als een afzonderlijk onderdeel gezien worden. Het is ook sterk verbonden met gevoel. Indien het gevoel voor de taal niet aanwezig is, zal er weinig animo zijn voor muziek, films en de sprekers van de taal.

De taal moet je lief zijn, je moet je thuis en veilig bij voelen. Het spreken van de taal moet zorgen voor tevredenheid en je moet het niet alleen zien, maar ook zien dat het een verrijking is.

Alles begint thuis met opvoeding. Dit moet met de tijd groeien, en niet afnemen, zoals het vaak wel gebeurt.

Mooi verwoord! Ik ben het er helemaal mee eens.
 
 
#8 sselcan 26-03-2013 12:00
Ik spreek soms ook turks en nederlands door elkaar. Laaste tijden let ik er op om het niet te doen.
 
 
#9 najlah 26-03-2013 17:22
Meestal hoor je turken Nederlands en Turks door elkaar praten. Misschien dat het daardoor komt dat ze beide talen niet even goed kunnen uitspreken of woorden te kort schieten.
 
 
#10 Osman 27-03-2013 00:17
Inderdaad Najlah, er moet eigenlijk een virtuele knop zijn die je telkens moet indrukken om vervolgens over te gaan op het ander..
 
 
#11 Halim 27-03-2013 19:44
sselcan zei:
Ik spreek soms ook turks en nederlands door elkaar. Laaste tijden let ik er op om het niet te doen.

Dat noem ik Nederturks. :)
 
 
#12 Mustafa 28-03-2013 12:02
Leuk artikel, zelf ken ik het probleem al te goed.

Tijdens mijn middelbare schooljaren kwam ik erachter, dat mijn Turks niet helemaal klopte.
Ik gebruikte onbewust woorden die alleen in de provincie Kütahya (een provincie van de Egeïsche regio in Turkije) voorkomt en niet in het formele Turks. Daarnaast gebruikte ik ook –nu nog steeds- het plattelands Turks. Ik zal een leuk voorbeeld geven:
Zo af en toe zeg ik niet vrouw (kadin), maar mokkel (gari). Ten gevolge hiervan krijg ik rode wangen, maar dat hoort er bij.
 
 
#13 darwiniste 12-06-2013 21:39
herkenbaar. ik maak van die basale fouten; het kopiëren van grammatica NL naar TR; woorden die ik letterlijk kopieer; Turks is voor mij geen automatisme. Sterker nog, ik voel me net een robot als ik Turks spreek. Het gebrek aan woordenschat en gebrek-aan-spreek-ervaring, maakt het er niet makkelijker op. ik probeer zoveel mogelijk Turks te lezen om achterstand in te halen, doch het opzoeken van woorden neemt meer tijd in beslag , dan het boek lezen.
Hoe kan ik dit het best aanpakken ?
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen