Fout
  • JFTP::login: Unable to login
  • JFTP::write: Unable to use passive mode

alt

In vergelijking met het Turks is er weinig efficiëntie en logica bij Europese talen wanneer het gaat om de schrijf- en spreektaal. Terwijl dit verschil er bijna niet is bij het Turks, zijn er in de Europese talen enorme kloven, ook bij het Nederlands. Datgene wat gezegd wordt, kan er heel anders uitzien op schrift en andersom. In dit artikel zullen we een blik werpen op de genoemde verschillen bij het Nederlands.

Een van de meest voorkomende verschil in uitspraak van dezelfde letter bij het Nederlands is de ‘e’. Hoewel deze letter als e geschreven is de uitspraak niet altijd dezelfde. Zie volgende voorbeelden:

ergeren: de uitspraak van de eerste e is anders dan de laatste twee e’s. De uitspraak van de laatste e’s is dezelfde zoals de i in zelfstandig. We hebben dus drie e’s waarvan de eerste anders wordt uitgesproken dan de laatste twee. En we hebben een i dat wordt uitsproken als een e. Terwijl de i van ik anders is dan de i van handig.

De o in boven wordt net zo lang uitgesproken als de o’s in woorden. Terwijl de o in wordt een korte o is en dat hoor je.

Laten we kijken naar andere voorbeelden:

De u in punt en rustig wordt anders uitgesproken dan bij Utrecht en uw. De u van de eerste voorbeelden is de ö van het Turks, terwijl de u van de laatste twee gelijk is aan de ü  van het Turks.

We gaan verder met au en ou.
In de spreektaal is er geen enkel verschil in de genoemde letters in de woorden gauw en douw. Terwijl je moet opletten welke je gebruikt bij het schrijven. Tijdens een toets kan dit namelijk fataal zijn.

Een ander probleemgeval is de d en t. De d levert alleen problemen op indien het de laatste letter is zoals bij brood en hoed. De klank is hetzelfde als bij groot en zoet.

De ij en de ei is nog een ander. Leg maar eens uit aan een cursist Nederlands waarom de klanken dezelfde zijn maar anders worden geschreven bij woorden zoal ei, leiden en kijk en blijven.

De aantallen zijn zo veel dat het bijna onnodig is om deze op te sporen. Het duurt niet lang voordat we de volgende hebben. Deze zijn de ch en g. Luister maar naar de uitspraak van lachen, dicht en groot, gier. Er is geen verschil te horen.

De o en de eau is weer een ander voorbeeld. Hoewel het tegenwoordig is toegestaan om bijvoorbeeld cadeau ook als kado te schrijven, staat kado een beetje raar voor velen. Maar goed, het gaat om de uitspraak. En deze is hetzelfde.

We kijken nog even naar de c en de k. De c van crimineel en code alsmede de k van krat en kind hebben dezelfde uitspraak.

We hebben nog de c en de s. Luister goed naar het verschil tussen cirkel, centrum en samen, smeken. Verschil te horen? Nee, totaal niet.

Ten slotte kijken we naar de uitspraak w bij jouw, blauw welke hetzelfde is als jou.

Hoe groot het verschil tussen de schrijf- en de spreektaal bij het Nederlands en de andere de andere talen is, durf ik niet te zeggen. Wat ik wel kan zeggen dat deze ook bij de andere Europese talen groot is. Kijk maar naar het Engels. Het verschil tussen de o van cow en cold is duidelijk hoorbaar. Ook het Russische kent grote verschillen, waarbij de g (g zoals in het Engels van bijvoorbeeld gap) in sommige gevallen als een w wordt uitgesproken. Of de o als een a en de e als een i. Ik ben ervan overtuigd dat bij een onderzoek hiernaar veel verbazingwekkende informatie naar boven zal komen.

In het Turks schrijf je wat je zegt en andersom. De voorbeelden zoals genoemd bij het Nederlands, kom je in het Turks niet tegen met uitzondering van leenwoorden.
Beide e’s  van elinde hebben dezelfde klank. Dat geldt ook voor de u. Er zit geen verschil tussen alle vier de u’s van unutuldu. Het Turks heeft geen enkel verschil tussen alle bovengenoemde letters in het Nederlands. Er zijn ook geen andere gevallen waarbij het wel zo is. Een enkele uitzondering zijn de leenwoorden waarbij de a een lange a is en de e een lange e. Maar daar blijft het dan ook bij.

De historische ontwikkeling van de Nederlandse klanken hebben ertoe geleidt dat het ontzettend moeilijk is geworden om duidelijke regels op te stellen. Maar deze regels hebben alsnog niets te bieden voor de spreektaal, omdat de uitspraak hetzelfde is. En om niet te vergeten, voor sommige verschillen bestaan er geen regels. Dus gewoon uit het hoofd leren.

 

Login of registreer om een reactie te plaatsen