Onbediscussieerbaar zal  men Lefter uitroepen tot beste voetballer van de Turkse historie. Maar dat is nog niet eens het verrassende, vrijwel iedereen in Turkije kent Lefter. Een aardige man die ook vanwege zijn warme en vriendelijke persoonlijkheid door iedereen geliefd was. Hij was ook de eerste Turkse voetballer ooit die naar het buitenland vertrok.

 

De bijnaam van deze veelscorende voetballer was dan ook ‘ordinaryüs’, oftewel ‘extraordinary’; veelal gebruikt voor hoogleraren die uitzonderlijke kwaliteiten vertonen. Maar nu komt dan het verrassende; Lefter was dol op Turkije maar van oudsher eigenlijk Grieks.

 

Lefter Küçükandonyadis, zoals hij voluit heette, was de zoon van een Grieks echtpaar maar geboren in Turkije. Zijn familie woonde al eeuwenlang in İstanbul en daarom voelde Lefter zich volledig Turks, wel was hij Grieks-Orthodox christen. De onlangs overleden Lefter werd 86 jaar en had een intensieve leven met veel plezier.

 

Het geeft goed aan hoe de situatie in Turkije is. In Turkije maakt etnische achtergrond niks uit en niemand kan het ook wat schelen. Zo kan het dat de beste voetballer van Turkije eigenlijk van Griekse komaf is en de Eurovisie-zanger Can Bonomo namens Turkije eigenlijk Sefardisch-Joods is. Dit soort weetjes kom ik alleen maar tegen in Nederlandse kranten en berichtgeving omdat juist die onderscheid maken tussen etniciteit. In Turkije is dit nooit aan de orde geweest.

 

Het verklaart dan ook waarom Europees nationalisme een Holocaust kan voortbrengen en Turks nationalisme alleen maar onterechte claims van diezelfde Europeanen kan voortbrengen. Turks nationalisme is namelijk niet gebaseerd op etniciteit en kan dus niet rekenen op raciale haat. Iets wat in Europa wel vaak aan de orde is met onder andere antisemitisme, orientalisme en anti-Turkisme.